Καρκίνος αιδοίου

Συναντάται κυρίως στις εμμηνοπαυσιακές γυναίκες, με μέσο όρο ηλικίας τα 65 χρόνια, ηλικία που όμως συνεχώς μειώνεται τα τελευταία χρόνια.

Παράγοντες κινδύνου αποτελούν το κάπνισμα, γενικότερα οι δυστροφίες του αιδοίου (πχ ο λειχήνας), προκαρκινικές βλάβες του αιδοίου ή του τραχήλου, ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV), διάφορα σύνδρομα ανοσοκαταστολής, το ιστορικό καρκίνου του τραχήλου.

Το 60% των καρκίνων του αιδοίου οφείλεται στον ιό HPV, ενώ το υπόλοιπο ποσοστό σε παθολογίες που προκαλούν χρόνιες φλεγμονές στο αιδοίο. Η εμπλοκή του HPV φαίνεται να είναι υπεύθυνη για το γεγονός ότι η μέση ηλικία εμφάνισης ελαττώνεται όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια και ειδικότερα σε γυναίκες που καπνίζουν.

Συμπτώματα

Οι περισσότερες ασθενείς, παρουσιάζονται με κάποιο μονήρες μόρφωμα ή έλκος στα χείλη του αιδοίου, το περίνεο ή την κλειτορίδα. Ο κνησμός (φαγούρα) αν και είναι μία από τις πιο κοινές ενοχλήσεις της γεννητικής περιοχής, μπορεί να είναι το πρώτο σύμπτωμα, ειδικά σε γυναίκες που πάσχουν από σκληροατροφικό λειχήνα. Πολλές γυναίκες όμως δεν παρουσιάζουν καμμία απολύτως ενόχληση και η διάγνωση γίνεται μετά από μία τυχαία εξέταση στο γυναικολόγο.

Ακόμα, η αιμορραγία, οι κολπικές εκκρίσεις, η δυσκολία στην ούρηση, ή η ψηλάφηση ενός λεμφαδένα στην περιοχή της βουβωνικής χώρας είναι συμπτώματα που συνήθως εμφανίζονται σε προχωρημένα στάδια.

Η διάγνωση γίνεται σε κάθε περίπτωση με βιοψία της ύποπτης περιοχής καθώς πολλές καλοήθεις παθήσεις μπορούν να δώσουν εικόνα κακοήθειας.

Στη συνέχεια, εφόσον η διάγνωση τεθεί, ακολουθεί, όπως σε κάθε κακοήθεια, η σταδιοποίηση της νόσου με απεικονιστικές μεθόδους (μαγνητική τομογραφία, Pet Scan, κ.α). Από κει και πέρα αποφασίζεται η χειρουργική αντιμετώπιση, το εύρος της οποίας εξαρτάται από το μέγεθος της βλάβης, την ηλικία της ασθενούς, την φυσική της κατάσταση και βέβαια την επιθυμία της. Μετά το πέρας της χειρουργικής επέμβασης, θα αποφασιστεί εάν θα χρειαστεί συμπληρωματική ακτινοθεραπεία ή/και χημειοθεραπεία.